Wijnreis, kan ik ook mee als gewoon mens?

Dat vroeg een vriendin me toen ik haar vertelde over de wijnreis die ik organiseer naar Toscane. Huh…wat zeg je nou, wat bedoel je met gewoon mens, reageerde ik. Nou, zei ze aarzelend, ik ben natuurlijk geen wijnexpert. Eigenlijk weet ik niets over wijn en ik vraag me ook af of we dan de hele dag alleen maar wijn gaan drinken?

Dan heb ik een paar vragen voor je zei ik.

Ben je iemand die houdt van het echte leven, mooie smaken, natuurlijke producten?
Vind je het leuk om kennis te maken met wijn in al zijn essenties in het land waar de wijn haar oorsprong vindt?
Hou je van ontspanning, vrijheid en verbinding?

Is het antwoord ja? Dan kan jij gewoon mee op wijnreis.

Ben jij benieuwd hoe dat nou is, zo’n wijnreis? Lees mijn blog en reis mee door Umbrië. Ontdek welke wijnmakers we bezoeken en wat we allemaal meemaken op deze reis.

Een filmpje voor een snelle indruk.

Wijnreis – dag 1

Ik voel het meteen als ik aan het eind van de middag het vliegtuig uitstap, de warme wind in mijn gezicht. Heerlijk, ik ben er weer, Italië. Bij het uitstappen tref ik Anna. Zij is de enige die ik van de groep, die meegaat op wijnreis, ken. Ik heb haar leren kennen tijdens de opleiding van de de wijnacademie. Samen lopen we naar de hal van de luchthaven en treffen bij de bagageband de rest van de groep.

In de hal wacht Enrico ons op. Hij is geboren in Umbrië en heeft gewoond in Toscane en Rome. Hij heeft z’n hoed op en zijn zonnebril bungelt aan zijn overhemd. Hij zwaait enthousiast en troont ons mee naar zijn busje waar we allemaal in passen. Hij lacht, praat en rijdt met ons de snelweg op. Al snel moeten we even stoppen bij een benzinepomp. Iedereen heeft dorst, dus we gaan wat flesjes water kopen voor onderweg. Maar als we dan toch zijn gestopt kunnen we net zo goed meteen koffie gaan drinken. In Italië krijg je zelfs bij een benzinepomp lekkere koffie. We krijgen een echte cappuccino uit een espresso automaat. Met opgeklopte melk en een beetje cacao.

Wijnproeverij Castello di Corbara

We vervolgen onze weg; het landschap wordt heuvelachtiger en groener. Na een klein uurtje rijden, slaan we een kronkelig landweggetje in naar boven. Hoger en hoger, geen bordjes te zien, maar Enrico weet gelukkig de weg. We arriveren bij het restaurant en het wijngoed van Castello di Corbara. We worden hartelijk ontvangen en geleid naar een mooie ruimte waar Pietro, de wijnmaker, op ons wacht.

Pietro laat ons de wijnen proeven van Castello di Corbara en vertelt over hun passie en hun wijnmaakproces. Ze beschikken over een high tech wijnmakerij met klimaatcontrole en nieuwe wijnvaten van hout en RVS. We proeven heerlijke basiswijnen die volgens ons echt veel te goedkoop worden verkocht. Daarna volgt een heerlijke wijn uit 2006, die ruim 10 jaar later proeft als fluweel (we hebben alle resterende flessen opgekocht). We sluiten af met de topwijnen van het domein, die complex en geconcentreerd zijn. We proeven grechetto, trebbiano, merlot, cabernet franc, cabernet sauvignon en uiteraard sangiovese.

De villa

Na deze heerlijk wijnproeverij rijden we binnen een paar minuten naar onze villa. Daar zijn we even sprakeloos. Bovenop een berg met een uitzicht over valleien, bossen en rotsen, staat een prachtige oude villa met zwembad. Dit is ons huis voor de komende vier dagen. Er is ruimte genoeg. Iedereen heeft zijn eigen kamer en er zijn meerdere badkamers. Nadat iedereen zich geïnstalleerd heeft, genieten we van het mooie weer en vragen ons af of het warm genoeg is om te zwemmen. Om 19.00 uur gaan we eten in het restaurant bij het wijngoed. Er is een vast menu en alle gasten krijgen hetzelfde. Uiteraard is alles even heerlijk. We drinken de wijnen van het domein en het is zo gezellig dat we als laatsten weggaan om heerlijk te slapen in onze villa.

Wijnreis dag 2

Als ik wakker word, en aangekleed en fris gedoucht beneden kom, heeft Liesbeth voor ons allemaal koffie gezet. Er staan huisgemaakte jams voor ons klaar, cake, koekjes en andere zoetigheden. De zon schijnt en we drinken koffie op de zonnebedjes bij het zwembad. Om klokslag 9.00 uur komt Enrico aanrijden in het busje om ons op te halen.

Kookworkshop

We arriveren een paar minuten later bij het restaurant. De deuren staan open en het is er heerlijk rustig. We willen allemaal nog eerst een espresso drinken. Dat mag, water en espresso’s worden gebracht op het terras in de mooie tuin, maar dan is het toch echt tijd voor onze kookworkshop. Paolo Trippini staat met zijn team:  1 jong schuchter meisje met rood haar en een goedlachse, moederlijke Italiaanse voor ons klaar. Paolo heeft een toprestaurant in de buurt en vliegt de hele wereld rond om kookdemonstraties te geven. Eigenlijk is hij een soort van beroemdheid in de buurt maar voor Enrico – die net is als een broer – is hij bereid om ons in te wijden in de geheimen van de echte Italiaanse keuken.

Van te voren heb ik geïnformeerd wat de groep graag wil leren. De voorkeur ging uit naar zelf pasta maken. Anna is een getalenteerd amateurkok en ze wou nou wel eens weten hoe je goede ravioli maakt, want met haar ravioli vorm lukt het nooit.

Pasta maken

Paolo is een imposante verschijning en onberispelijk gekleed in zijn witte kokstenue. Hij begint met het maken van de deeg van de pasta. Grote wolken meel op de werktafel, wat water erbij en kneden maar. Mijn vriend probeert stilletjes naar buiten te glippen. Koken dat geloofd hij wel hij eet het liever op. Maar Paolo houdt hem tegen. Hij is een sterke man en uitermate geschikt voor het kneedwerk vindt Paolo, dus aan het werk. Mijn vriend krijgt er toch wel plezier in ook door de energie van Karel die het allemaal even leuk vindt en honderden foto’s van onze kookworkshop maakt. Ik heb zo vaak pastadeeg thuis gemaakt dus ik hoef niets te leren denk ik. Tot Paolo naast me komt staan. Ik doe het niet goed. Niet knijpen maar rustig met de muis van je hand het deeg heen en weer halen laat hij me zien.

Anna haalt haar ravioli mal te voorschijn. Die heeft ze niet voor niets meegenomen uit Nederland. Ze legt hem uit dat de ravioli nooit goed uit de mal komt. Paolo snuift wat en reageert niet echt. Enrico wordt erbij gehaald hij moet het nog eens in het Italiaans uitleggen vinden wij, misschien begrijpt Paolo het niet? “Mmmm” is het enige wat we terugkrijgen. Als het deeg klaar is gaan we beginnen met alle vormpjes pasta. De een moet gerold, de ander moet met een vorkje, weer een ander moet over een buisje heen gevouwen. Anna moet bij Paolo komen zij gaat ravioli maken. Met de hand welteverstaan. Paolo moet opeens lachen, zo moet het, niet met een mal.

Lunch

De pasta is klaar. We gaan verder met de groenten. Verse tuinboontjes doppen. Marjolein laat me zien hoe ik deze het beste en snelste uit hun jasje haal. Daarna gaan we met Paolo naar de tuin en hij laat ons de verse kruiden zien en ruiken. Heel veel kruiden ken ik niet maar het ruikt allemaal heerlijk. Paolo geeft een demonstratie hoe het gerecht gaat worden. Verse pasta, met wat tuinboontjes erbij, een supervers zachtgekookt eitje, wat kruiden en het is prachtig.

Wij mogen lekker gaan zitten in het restaurant. We overleggen of we wijn nemen. Ja natuurlijk we zijn op wijnreis en hoeven niet te rijden. Dus er wordt een fles koude witte wijn gebracht. Even later komen de dames van de kookbrigade onze zelfgemaakte lunch opdienen. En dat smaakt heerlijk!

Wijnproeverij in Montefalco

We gaan verder op pad, naar Montefalco. Daar is Arnaldo Caprai gevestigd met de wereldberoemde Sagrantino di Montefalco. Een stevige rode wijn. De weg ernaar toe is bochtig en met onze Italiaanse chauffeur die van stevig doorrijden houdt stijgt er al snel wat gekreun op. Iemand is wagenziek. We rijden wat rustiger met de raampjes open en al snel komen we aan op het prachtige landgoed van Arnaldo Caprai. Uiteraard volgt een rondleiding over de uitgestrekte wijngoederen en wijnkelders. Het is zo mooi om te zien waar de wijn vandaan komt en hoeveel aandacht en werk het kost voordat het in jouw glas beland.

We eindigen onze tour in de proefruimte. Het is er heel modern met een lange ronde verlichte bar waar de wijnglazen mooi in oplichten. Er staan diverse Italiaanse meisjes achter de bar. Goed gekleed en professioneel vullen ze de glazen. We krijgen veel uitleg en het is interessant maar onpersoonlijker dan Castello di Corbara. Een paar van ons besluiten wat van de beroemde Sagrantino aan te schaffen. Dat is niet goedkoop daarom delen we met z’n drieën een doosje.

Cultureel uitje

Op de terugweg stelt Enrico voor om een bezoek te brengen aan een middeleeuws stadje dat hij kent, het prachtige Spello. Dat willen we wel! We lopen langs eeuwenoude poorten en zware houten voordeuren met grote gouden leeuwenkoppen als kloppers. Uiteindelijk belanden we op een plein met winkels! Tot groot genoegen van de dames. We gaan overal naar binnen en proeven balsamico azijn met truffel, bruschetta met tomaat, worstjes, kaasjes en slaan het nodige in. We vergapen ons aan rijen beroemde wijnen met bijbehorende prijzen die gewoon in de winkels liggen.

Wijnreis dag 3

Na onze kookworkshop gaan we natuurlijk weer wijn proeven. Deze keer op het landgoed Decugnano de’ Barbi. Het is een hete dag, de zon schijnt fel en er is geen wolkje aan de hemel. Francesca leidt ons over het landgoed en vertelt over de wijnen. Het is zo heet dat ik het niet meer goed hoor. Ik vind het wel even best al die wijnstokken. We belanden bij de kelders. Deze liggen midden op het landgoed onder een groene heuvel van gras. Francesca maakt de sloten los en we mogen naar binnen. Het is heerlijk koel en prachtig om alle vaten op een rij te zien en de machines die de kurken op de mousserende wijnen plaatsen.

Decugnano de’ barbi

Een zwak schijnsel van lantaarns verlichten de kelders. Opeens wordt mijn oog getrokken door een enorme spin! In alle nisjes aangetrokken door het licht zitten ze! Ik probeer onverschillig te doen maar iedereen heeft het al door. Jen is bang voor spinnen. En ja hoor, dan begint het. “Er zit wat in je haar”. Ik negeer het, maar als Karel op mij af komt lopen met zijn hand gesloten en “ze doen niks” ga ik er als een haas vandoor. Ieder giert het uit en ik moet ook lachen maar blijf voor de zekerheid op veilige afstand. Enrico vertelt mij later dat dit geen spinnen zijn maar grote krekels. Ik kijk hem ongelovig aan maar na de bestudering van de foto’s moet ik hem gelijk geven.

De wijnproeverij bij Barbi is vervolgens geweldig! Deze vindt plaats in een witgekalkte kleine kapel. De tafel is gedekt en staat vol lekkere hapjes! We proeven één voor één de wijnen. Vooral de witte zijn bij mij favoriet. Super zuiver, mineralig en een beetje ziltig. Ook valt de sprankelende spumante waar maar een paar honderd flessen van worden gemaakt in de smaak.

Olijfolie proeverij

De laatste dag is aangebroken. We arriveren op een heuvel aan het Corbara meer bij het kasteel van Titignano, eigendom van markiezin Nerina Corsini Incisa della Rochetta.  Het is vandaag wat kouder en het miezert een beetje. Op het terras met uitzicht op het meer wacht Giulio Fontani op ons. Er staan een aantal olijfolie flessen in verschillende kleuren groen en geel klaar en allemaal kleine glaasjes. Giulio blijkt behalve wijnmaker ook een professionele olijfolie proever te zijn! We beginnen en hij leert hoe je de olie door je mond moet laten gaan en waaraan je een goede olijfolie herkent. Gepassioneerd vertelt hij verder en verder.

14 gangen lunch

In een sfeervolle kleine prive zaal begint onze wijnproeverij. Alhoewel, de wijnen staan klaar en Giulio praat maar we hebben nog geen wijn in het glas. We geven een aantal voorzichtige hints, zullen we alvast een beetje proeven? Maar Giulio negeert de signalen en gaat onvermoeibaar door met zijn verhaal. Uiteindelijk vult hij toch de glazen en beginnen we met proeven. Gevolgd door het slot van onze vakantie namelijk de lunch van maar liefst 14 gangen: kleine pizza’s, verse geroerbakte spinazie, risotto, tagliatelle met worst, geroosterde kip, tiramisu en nog heel veel ertussen.

Na de lunch dwalen we nog even door de zalen van het kasteel en laten ons tenslotte voldaan en rozig in het busje zakken waarna Enrico ons terug rijdt naar de luchthaven.

Ik heb de smaak te pakken gekregen en 17 mei 2018 organiseer ik weer samen met Enrico een wijnreis. Ditmaal naar Toscane. Er zijn nog een paar plekken vrij dus als je mee wil schrijf je dan snel in: https://www.jenproeftwijn.nl/wijnreizen/

Laat jouw wijnkennis schitteren! Download de gratis Gids  "Wijn Leren Proeven" en ontdek alles over wijnproeven uitgelegd en samengevat in 4 prachtige infographics!

Gefeliciteerd!

Je kan nu de gids downloaden